ปัจจุบันมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เล็งเห็นความสำคัญของการคมนาคมที่ยั่งยืน โดยสนับสนุนให้นิสิต นักศึกษาและบุคลากรใช้ทางเท้าเป็นอันดับแรก ทั้งนี้ปี 2567 มหาวิทยาลัยได้ดำเนินโครงการส่งเสริมการใช้ ทางเท้าในการเดินทางภายในพื้นที่ระยะใกล้ของมหาวิทยาลัย โดยดำเนินการสร้าง ปรับปรุงทางเท้าทั้งแบบมีหลังคา และไม่มีหลังคาปกคลุม อีกทั้งการสร้างศาลาพัก เพื่อยกระดับความปลอดภัย ลดปัญหาการจราจร และสนับสนุนการคมนาคมที่ยั่งยืน โดยให้ความสำคัญกับการเดินเท้าเป็นอันดับแรกของการคมนาคม (Prioritizing Pedestrian Mobility)

          โครงการนี้เน้นการพัฒนาทางเท้าที่สะอาด ปลอดภัย และเชื่อมต่อไปยังสถานที่สำคัญต่าง ๆ ภายในชุมชน เช่น เขตหอพัก อาคารเรียน ศูนย์อาหาร พร้อมติดตั้งป้ายสัญลักษณ์ และพื้นที่พักสำหรับผู้เดินเท้า รวมทั้งจัดกิจกรรมรณรงค์ให้นักศึกษาและบุคลากรตระหนักถึงความสำคัญของการเดินเท้าเพื่อสุขภาพ การลดมลพิษ และการสร้างชุมชนที่เป็นมิตรต่อทุกคน

          นับได้ว่าเป็นกิจกรรมที่สนับสนุนลดการใช้รถยนต์ส่วนตัวและลดมลพิษทางอากาศ เพิ่มความปลอดภัยและการเข้าถึงพื้นที่สาธารณะ สนับสนุนสุขภาพและคุณภาพชีวิตของบุคลากรและนักศึกษา โดยมหาวิทยาลัยมุ่งหวังว่าโครงการนี้จะเป็นต้นแบบของการวางแผนพื้นที่สาธารณะที่เน้นการเดินเท้าเป็นหัวใจของการคมนาคม และสร้างเมืองมหาวิทยาลัยที่ปลอดภัย ยั่งยืน และเป็นมิตรต่อทุกคน